Pepijn Schermer is een autodidactisch illustrator en striptekenaar. Vanaf zijn jeugdjaren op Texel fantaseert hij over werelden die in de toekomst zouden kunnen bestaan of over historie die er nooit echt geweest is. In die periode heeft hij zijn fantasie voornamelijk gevoed met boeken, films en games uit het fantasy en sci-fi genre, en heeft hij ze met potlood geprobeerd te imiteren.

Nadat hij zijn geboortegrond achter zich had gelaten kwam hij in aanraking met kunststromingen als surrealisme, renaissancekunst en strips. Verhalende elementen deden hun intrede in zijn belevingswereld en er ontstonden coherente werelden in zijn hoofd en op papier. Zijn reizen in Latijns-Amerika zijn hierbij ook uitermate bepalend geweest. De culturele mengelmoes van Mexico en de woeste landschappen van Argentinië hebben een blijvende indruk op hem achtergelaten. Kleurgebruik deed toen ook intrede in zijn werk, waarbij hij meer op zijn
onderbewuste is gaan letten. ”Dromen kunnen ook een geweldige bron van inspiratie vormen als je jezelf aanleert om ze te onthouden”.

In 2017 is hij hard geraakt door een depressie, en hij merkte dat hij daar iets mee moest doen. Eén schilderij was niet genoeg om alles in kwijt te kunnen, en uiteindelijk is er een reeks van zeven werken ontstaan waarin hij het verhaal van deze zwarte periode verteld. Om niet te
zwelgen in deze depressie heeft hij positieve tegenhangers van deze illustraties gemaakt. Deze reeks wordt nu geëxposeerd, hopelijk kunnen mensen met vergelijkbare problematiek er troost uit putten.